Product Information

Το σετ βιβλίων περιλαμβάνει:

ΠΑΝΑΓΙΑ, Η ΕΛΠΙΔΑ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ: Συγγραφέας: Αναστασία Αθηναίου, Εκδότης: Καλοκάθης

Παναγιά, η μητέρα του Κυρίου, η παρθένος που στα σπλάχνα της φύτρωσε ο ιερός σπόρος που ήρθε να χαρίσει σωτηρία στους ανθρώπους, είναι η αγαπημένη μητέρα των Χριστιανών της Ορθοδοξίας. Στην Ελλάδα, από τα ακριτικά νησιά του Αιγαίου, μέχρι τα απομακρυσμένα χωριά της ηπειρωτικής χώρας, τις ξακουστές μονές του Αγίου Όρους και τη Μεγαλόνησο, Κύπρο, χιλιάδες πιστοί συγκεντρώνονται στη Χάρη της για να προσκυνήσουν τις θαυματουργές της εικόνες και να την παρακαλέσουν να τους ελεήσει. Τα θαύματά της που καθημερινά μαρτυρούνται, αποδεικνύουν τη μεγάλη αγάπη που συνδέει την Θεοτόκο με τους Ορθόδοξους Χριστιανούς.Η Μεγαλόχαρη, που χαρίζει κουράγιο και παρηγορεί αδιακρίτως, τιμάται πολλές φορές το χρόνο, με αποκορύφωμα τον Δεκαπενταύγουστο που εορτάζεται η κοίμησή Της.

ΑΓΙΟΣ ΠΑΪΣΙΟΣ, Ο ΣΥΓΧΡΟΝΟΣ ΑΓΙΟΣ ΤΟΥ 21ου ΑΙΩΝΑ: Συγγραφέας: Μαραγκού Ειρήνη, Εκδότης: Καλοκάθης

«Οι Τούρκοι θα φύγουν αλλά θα ξανάρθουν και πάλι και θα φτάσουν ως τα Εξαμίλια. Στο τέλος θα τους διώξουν εις την Κόκκινη Μηλιά. Από τους Τούρκους το 1/3 θα σκοτωθεί, το άλλο 1/3 θα βαπτισθούν χριστιανοί και μονάχα το 1/3 θα πάει στην Κόκκινη Μηλιά». Ο Άγιος Παΐσιος ανέφερε την προφητεία του Κοσμά του Αιτωλού και συμπλήρωσε:«Η Τουρκία θα υποστεί μεγάλη συντριβή από το ξανθό έθνος. Το 1/3 των Τούρκων θα φονευθεί, το 1/3 θα αποσυρθεί στα βάθη της Ανατολίας και το υπόλοιπο 1/3 θα εκχριστιανισθεί».«Ο πόλεμος δε θα ξεκινήσει από τα έξι μίλια της θάλασσας, τα οποία ζητάνε οι Τούρκοι, ενώ εμείς οι Έλληνες, ζητάμε δώδεκα μίλια τα οποία είναι κατοχυρωμένα. Θα γίνει μεγάλος πόλεμος και την Ελλάδα θα τη βοηθήσει η ξένη φυλή».

Ο ΧΑΡΙΣΜΑΤΟΥΧΟΣ ΥΠΟΤΑΚΤΙΚΟΣ ΓΕΡΟΝΤΑΣ ΕΦΡΑΙΜ Ο ΚΑΤΟΥΝΑΚΙΩΤΗΣ:

…Ο Χριστός δοξάζει (θεώνει) τους αγίους Του και αυτοί δοξάζουν την Εκκλησία Του ως γνήσια μέλη Του. Ένας από αυτούς τους θεούμενους είναι και ο Αγιορείτης Γέροντας Εφραίμ ο Κατουνακιώτης, που κοιμήθηκε ακριβώς πριν από τρία χρόνια, το 1998. Έζησε 65 χρόνια αυστηρής ασκητικής ζωής στο Άγιον Όρος (από τα οποία, τα 42 ως υποτακτικός) μακριά από τον κόσμο, πτωχός κατά κόσμον, αλλά πλούσιος κατά Θεόν με τα υπερφυσικά χαρίσματα του Αγίου Πνεύματος που είχε αποκτήσει, και αναδείχθηκε ο “χαρισματούχος” υποτακτικός. Είναι πράγματι δύσκολο να επιτευχθεί στην σύγχρονη υλόφρονα, ορθολογιστική και ανθρωποκεντρική εποχή μας η απόκτηση των χαρισμάτων του Αγίου Πνεύματος, όχι όμως και αδύνατο…Ως λειτουργός ενώπιον του θείου θυσιαστηρίου ήταν άμεμπτος. Τελούσε την Θεία Λειτουργία με μία φλογερή καρδιά και πλήρη αίσθηση της Χάριτος, ενώ συχνά από τα πολλά δάκρυα του και τις θείες αποκαλύψεις δεν μπορούσε να κάνει τις εκφωνήσεις, νομίζω πως ήταν ανεπανάληπτος. Όπως μου έλεγε, από την πρώτη φορά που λειτούργησε ως και την τελευταία Λειτουργία του έβλεπε ¨πνευματικώ τω τρόπω” πάντοτε της θεία Χάρη να καθαγιάζει τα τίμια δώρα σε σώμα και αίμα Χριστού. Πολλές φορές έβλεπε μέσα στο άγιο δισκάριο, όχι τον άρτο που βλέπουμε εμείς, αλλά τον ίδιο τον Χριστό. Άλλοτε πάλι έβλεπε αριστερά και δεξιά του αγγέλους να παραστέκονται ενώπιον του φρικτού Μυστηρίου. Όλη η ζωή του ήταν μία Θεία Λειτουργία, η προετοιμασία με την ακριβή τήρηση της συνειδήσεως του και μετά η τέλεση και οι καρποί της ιεράς αυτής όντως Μυσταγωγίας.

Ο ΓΕΡΟΝΤΑΣ ΙΩΣΗΦ Ο ΗΣΥΧΑΣΤΗΣ (1898-1959):

Γεννήθηκε το 1898 στο χωριό Λεύκες της Πάρου. Σε ηλικία 23 ετών, μετά από κάποιο θείο δράμα που είδε, απαρνείται τον κόσμο και πηγαίνει στο Άγιον Όρος, ποθώντας να ζήσει αυστηρή ασκητική ζωή. Ήταν άνθρωπος της προσευχής. Το χάρισμα της αδιάλειπτης νοεράς προσευχής του δόθηκε από την Παναγία, όταν ήταν ακόμη δόκιμος μοναχός. Υποτάχθηκαν μαζί με τον παντοτινό συνασκητή του, π. Αρσένιο, στον Γέροντα Εφραίμ που είχε την καλύβη του Ευαγγελισμού στα Κατουνάκια. Για περισσότερη ησυχία αποσύρθηκαν στην Σκήτη του Αγίου Βασιλείου. Μετά την κοίμηση του Γέροντος του άρχισε τους μεγάλους ασκητικούς αγώνες. Άσκησε στο έπακρο την νηστεία, την αγρυπνία και την προσευχή. Κύριο έργο του αποτελούσε η νήψη, η τήρηση του νου. Συχνές και προσφιλείς πνευματικές καταστάσεις για τον Γέροντα ήταν η αρπαγή του νου, η θεωρία και η θέα του άκτιστου Φωτός. Το 1938 μαζί με τον π. Αρσένιο μετακόμισαν στις απόκρημνες σπηλιές της Μικρής Αγίας Άννας. Το 1953 μεταφέρθηκαν στην Νέα Σκήτη, στην καλύβη του Ευαγγελισμού της Θεοτόκου, ως την κοίμηση του που συνέβη στις 15 Αυγούστου 1959 (εορτή της Κοιμήσεως της Θεοτόκου), ενώ είχε λάβει πληροφορία από την Παναγία, ημέρες πριν, ότι θα τον πάρει στην εορτή Της. Ο Γέροντας έζησε σε μία περίοδο παρακμής του αγιορείτικου μοναχισμού και γενικότερα του ορθοδόξου μοναχισμού, ο οποίος είχε επηρεασθεί από την κοινωνική δράση του Ρωμαιοκαθολικισμού και τον Ευρωπαϊκό Διαφωτισμό. Εισήγαγε, με τον εμπειρικό τρόπο ζωής του, ξανά την διδασκαλία του Αγίου Γρηγορίου Παλαμά στον αγιορείτικό μοναχισμό. Η παρουσία του ως γνησίου εκφραστού της νηπτικής Πατερικής παραδόσεως, δημιούργησε ρεύμα προσελεύσεως στον σύγχρονο ορθόδοξο μοναχισμό. Στον μακάριο Γέροντα Ιωσήφ τον Ησυχαστή ανάγεται σήμερα η πνευματική πατρότητα έξι Ιερών Μονών του Αγίου Όρους και πολλών άλλων εντός και εκτός Ελλάδας. Ο όσιος Γέροντας ήταν άμοιρος κοσμικής μορφώσεως, κατέστη όμως σοφός στα θεία, επειδή τα έπασχε. Έγινε ο έμπειρος, διακριτικός και απλανής οδηγός στους ατραπούς της πνευματικής ζωής. Είχε την ικανότητα να αναλύει τον πολύπλοκο και δυσέκλειπτο πόλεμο των παθών και των δαιμόνων, να διεισδύει αλλά και να μυεί στα μυστήρια της θείας Χάριτος τούς “θέλοντας σωθήναι¨.